Volleybal in Aalten tot op het moment dat BOVO 25 jaar bestond (1979)
Volleybal is een sport die na de tweede wereldoorlog een grote mate van populariteit kreeg.

Overal in het land rezen de volleybalverenigingen als paddestoelen uit de grond. De clubs zelf groei(d)en als kool. Waarom is dat volleybalspel zo geweldig populair geworden?

Het zijn met name de scholen van het voortgezet onderwijs en hun leraren lichamelijke oefening geweest die de volleybalsport zo'n hoge vlucht hebben gegeven.

Immers om te kunnen volleyballen is in verhouding tot andere sporten een betrekkelijk klein zaaloppervlak nodig. In de meeste schoolgymzalen kan wel

gevolleybald worden, maar dat is voor bijvoorbeeld voetballen, handballen en korfballen al veel moeilijker.

Bovendien waren veel leraren lichamelijke oefening zelf enthousiaste volleybal-spelers.

Door al deze factoren sloten veel jongeren, die op school het volleybalspel leerden en er plezier in kregen, zich aan bij verenigingen in hun eigen woonplaats.

Daarnaast betekende de bouw van sporthallen ook een grote doorbraak op sportgebied. De volleybalverenigingen kregen een geweldige aanwas van leden. Vaak een verdubbeling of meer in slechts enkele jaren. De sporthallen haalden de verenigingen vaak uit de "schoolsfeer", waardoor "nietschoolgaanden" zich sneller gingen opgeven als lid. Bovendien boden de sporthallen veel meer ruimte. De verenigingen waren in staat meer leden aan te nemen, de ledenstops konden voorlopig worden opgeheven.

Deze landelijke ontwikkeling gaat voor Aalten voor 100% op.

In 1959 ging onder leiding van dhr. van Zijtveld, leraar lichamelijke oefening aan de toenmalige H.B.S. ( Christelijke Scholengemeenschap en nu Schaersvoorde), één herenteam van start in de gymzaal aan de Slingelaan. Bovo kwam toen uit in de tweede klasse van de afdeling Winterswijk. Korte tijd later kwam de club ook met een damesploeg in de competitie uit. Langzamerhand groeide de vereniging. Het eerste damesteam wist in de loop van de jaren naar de eerste klasse te promoveren. Een behoorlijk succes.

Dieptepunt was het jaar 1968. Twee herenploegen promoveerden uit de derde klas van het district Oost -Gelderland naar de tweede klasse.

Het eerste team ging toen automatisch over naar de volgende klasse, want zij was kampioen geworden in haar afdeling. Het tweede team ging over door het winnen van promotiewedstrijden in de (toen nieuwe) sporthal van Borculo. Dit leek een succesvol jaar voor de jonge volleybalvereniging. Echter door onderlinge onenigheid verdween de gehele herenafdeling. De damesgroep bleef bestaan. Onder leiding van mejuffrouw van der Drift ging deze door.

Toen nadien weer een herenploeg startte, moest dit team weer helemaal opnieuw beginnen in de vierde klasse. In 1974 wisten de heren naar de derde klas te promoveren, maar het bleef sukkelen, omdat de meeste spelers die een goeie partij volleybal konden spelen naar verenigingen in de omliggende plaatsen vertrokken waar meer mogelijkheden waren om in hogere klassen uit te komen.

Gelukkig is hierin dit jaar verandering gekomen. Er vertrok niemand en er kwamen enkele oud-Bovospelers terug.

Het eerste herenteam staat momenteel bovenaan in de derde klasse B, het eerste damesteam draait mee in de kopgroep van de tweede klasse.

Verder komen nog 4 damesteams, 3 herenteams, 4 adspiranten meisjes- en 2 adspiranten jongensteams in competitie verband uit in de verschillende klassen van het district Oost-Gelderland.

Veel enthousiasme is er ook bij de pupillen en de recreanten. Vooral laatstgenoemde groep is groeiende: deze leden sporten 1x in de week voor hun plezier, maar spelen geen competitie. Wel hebben ze af en toe een tournooi, maar bij hen gaat het er in de eerste plaats om 1x in de week lekker ontspannen bezig te zijn met volleyballen (beweging) zonder zich druk te hoeven maken om alle competitieverplichtingen.

Al met al een vereniging die jong en oud de gelegenheid biedt om naar behoeven de volleybalsport te beoefenen.